Jæja, þá er komið að því að segja frá þegar loks var farið til Serbíu. En áður en sú frásögn hefst þá vil ég segja með gleði í mínu hjarta að ég fékk peysuna mína um daginn, þurfti reyndar að fara á “deit” á listasafni og drekka kaffi, en peysuna fékk ég!
Jæja Serbía:
Dagur 1: Það var mætt á bílastæðið í Tivolí klukkan 22:30 og skammtað í rútur. Sigtryggur fór í eina rútuna og við restin í hina. Það vill svo til að rútuferðin er heill handleggur að lengd og að nóttin yrði löng, en það skipti svosem engu því ég var með GLÆNÝJA iPodinn með og skyldi hann vel notaður. Áður en komið var að landamærum Slóveníu/Króatíu þá var stoppað. Allir fóru að pissa og við buðum upp á ferskt 75% romm á liðið, sá eini sem þáði það var Marin kallinn.
Svo var farið aftur upp í rútur og keyrt inn í svartnættið, það leið ekki á löngu að við komumst að landamærunum og fyrst þurftu slóvensku verðirnir að skoða okkur í bak og fyrir og það gekk allt vel. Hinsvegar þegar við komum að króatísku hliðinni þá kom babb í bátinn! Því með í för var rússnesk stelpa sem hafði aðeins fengið vegabréfsáritun til Serbíu og þar sem við þurftum að keyra í gegnum Króatíu til að komast þangað þá fékk hún ekki að fara inn. Þá ætlaði sko Marin kallinn (króati) að redda málunum en fékk bara þau svör að hann gæti ábyrgst hana yfir landamæri Króatíu/Serbíu en ekki til baka. Þannig að það var annaðhvort að vera skilin eftir í Slóveníu eða Serbíu og þið megið giska á hvað hún valdi.
Þannig að núna þurftum við að keyra aftur til baka til slóveníu til að skilja hana eftir í réttu landi, sem og við gerðum, BEILUÐUM hana bara úti í rassgati hjá einhverju hliði. Svo þurftum við að keyra aftur til króatíu og láta skoða okkur öll aftur, þreytandi. Nóttin leið ekkert og náðu allir að sofna í rútunni nema við íslendingar sem gerðum allt eftir mesta magni að spilla svefni annarra. Svo loks var komið að landamærum eftir HELLING af tíma og það var orðið bjart og við ekki búin að sofa!!! Þá skoðuðu landamæraverðirnir okkur í krótaíu og svo til Serbíu fórum við.
Við landamæri Serbíu kom þessi gullfallega snót í fullum herklæðum að skoða vegabréfin okkar, hún var svaka þurr við alla, NEMA MIG! Ég fékk bros, blikk, daður og allt, djöfull var ég sáttur þá! Heyrru, svo var stoppað í sjoppu og við þrjú orðin VEL sjúskuð af svefnleysi og keyptum nokkra rauða tudda og BANGSAHUNDINN HANNES! Hannes vakti mikla lukku og átti heldur betur eftir að koma við sögu í þessari ferð. Svo var keyrt til Belgrad og reyndi Hannes að fara upp á marga sofandi manneskjuna á þeirri ferð.
Dagur 2: þegar keyrt var inn í borgina Belgrad tók við okkur fyrst allra verstu og aumustu mannabústaðir sem ég hef séð. Við árnar liggja pappakassahús eins og í Tælandi eða eitthvað svipað og þar búa sígaunarnir. Nú var orðið ljóst að við vorum ekki lengur í hinni vestrænu Slóveníu heldur komin í miðju gömlu Júgóslavíu. Borgin er óhrein með ólíkindum og stéttarskiptingin gríðarleg. Það sést einna helst á nokkrum glænýjum Benzum sem keyra um göturnar og er restin af bílunum Yugo svo eru hreysi innan við skýjakljúfaglerbyggingar.
Hótelið hét GRAND PLEASURE og var stóð sko undir nafni (KALDHÆÐNI, það var hryllingur, hryllingshótelið ánægja!). Ég lenti í herbergi með Pólverja og var skriðið upp í rúm til að fá lúr, enda klukkan þá orðin ellefu um morguninn og bæjarferð klukkan 13. jæja, það var vaknað með erfiðum rétt fyrir 13 og drullað sér niður allar þrjúhundruð hæðirnar sem þetta hótel er til að hitta liðið og gengið niður í bæ. Ætla ekkert að fara lýsa bænum því þið verðið bara að fara þangað. Það sem stóðu uppúr í bæjarferðinni var gæji að selja þýfi á hringtorgi, sígauni sem var búinn að pissa í sig var að slást við þrjá aðra hellaða sígauna, sáum fjögurra ára sígaunastelpu ræna svona fimmtíu póstkortum og svo kom ekta íslenskt rigninarrok!!! Þá keyptum við regnhlífar, en þar sem göturnar urðu svoa hálar þá varð ég að renna mér á þeim og gera 360 sem endaði með sigri en ónýtri regnhlíf. Labbað heim og farið að sofa fyrir pöbbarölt.
Vaknað klukkan sjö og farið að borða vont pasta og svo var einhver hittingur á stað sem serbenskir nemendur höfðu leigt. Svo var bara troðið sér inn í strætó og þá meina ég TROÐIÐ og beilað án þess að borga! Svo var labbað á þennan stað sem var hryllingur þar sem hann var allur klæddur í rautt teppi og leit út eins og REX og grínlaust álíka dýr. Þannig að ég og Tryggvi pilluðum okkur á næsta utandyrasölubás og keyptum átta bjóra og drukkum þá undir borði.
Skömmu áður en við fórum út þá komu ANSI skuggalegir gæjar á næsta borð við okkur og gláptu á okkur. Þá ákvað ég þetta væru einhverjir kæjar sem hefðu misst ættingja í NATO-árásunum og ætluðu að drepa okkur. Svo stóðum við upp og þá langaði þeim bara að sitja við borðið okkar, en til vonar og vara sögðumst við vera Norsk. Næst lá leið á sölubás sem flest allir höfðu beilað til vegna of hás verðs á áfengi á þessum Rex þarna! Naunau haldiði að helvítis óeirðarlögreglan hafi ekki mætt þangað vegna þess að einhver bjáni stal flösku! Þá hélt ég að mitt síðasta væri runnið upp og forðuðum við okkur í skyndi. Svo fundum við hana “mömmu” sem er slóvensk stepa sem hafði beinlínis séð um okkur allan daginn áður og hún fylgdi okkur heim og fékk í staðinn mig til að kveða íslensk kvæði!
Þegar var komið á hótelið þá var tilkynnt að það væri partí á 14 hæðinni sem SOU-liðið hafði skipulagt. Til að gera langa sögu stutta þá var drukkið mikið af Rakía og þá sérstaklega hann Hannes og Urska, sem voru eitthvað að para sig. Svo var gert ýmislegt gaman eins og að hrynja niður stiga, kapphlaup niður stiga og drekka enn meira Rakía og vera karlremba! LANGT fram eftir nóttu.
Dagur 3: þennan dag átti að vakna klukkan níu og fara í túr um borgina, ég rankaði við mér klukkan ÞRJÚ UM HELVÍTIS DAGINN!!! Ég fékk útskýringu á því, ég var vakinn og allt það en þegar ég var að klæða mig í buxurnar þá hrundi ég í rúmið og rotaðist. Og sáu allir hvað ég var búinn á því (enda ekki búinn að sofa í 48klst) og leyfðu mér að sofa.
Þegar ég vaknaði klukkan þrjú þá datt mér strax það í hug að fara fá mér að borða og ætlaði út. ENN NEI, hvað gerðist! ENN OG AFTUR LÆSTIST ÉG EITTHVAÐ, OG Í ÞETTA SKIPTI INNI Í HELVÍTIS HERBERGINU! Með enga inneign, bilaðann hótelsíma og grænt vatn í krananum reyndi ég stanslaust að opna hurðina með lyklinum en ekkert gekk! Eða þangað til tvem tímum seinna að herbergisfélagi minn kom og opnaði auðveldlega að utanverðu, þá var læsingin bara biluð að innanverðu! Þá var hlaupið út og drukkið 70ltr af vatni og labbað.
Um kvöldið var öllu liðinu smalað í rútu og étið á sígaunaveitingastað og það fyrsta sem ég heyrði þegar ég labbaði úr rútunni þar, eftir að hafa drukkið þar heimabruggað Rakía með svartfellingi einum, var lúðrasveit að spila “hava Nagila” uppáhaldslagið hennar Öllu systur! Kvöldið var æðislegt vægast sagt, það var étið drukkið og dansað, Já ég sagði DANSAÐ, ÉG DANSAÐI við tónlist sem var beinlínis hræðilegur söngvari sem spilaði á skemmtara! Tryggvi sló fólk utanundir með kótilettu og saltaði í sífellu hárið á mér, Árný dó, ég fékk að spila á Túbu og fólk var almennt á eyrunum! Þangað til að allir ultu út í rútu um tólfleytið.
Á hótelinu var lítið að gera og villtist ég á milli hæða, eða þar til ég fann makedónskan framhaldskólabekk og blindfulla kennara þeirra. Ég settist með þeim í um klukkutíma og skemmti þeim með sögum af Íslandi í staðinn fyrir Rakía.
Svo var staðið upp og fundið gengið og skrallað með þeim. Ég verð að viðurkenna að ég man ekki mikið af þessu kvöldi en ég man að á tímabili stóð ég inni í herberginu hennar yfirbeyglu Kötju og hún var forundran hvað ég væri að gera þar, sem ég hafði ekki hugmynd um. Hitti stelpu á ganginum sem var læst úti og spurði hvort ég gæti opnað, þannig að ég tók einfaldega tilhlaup og dropkickaði hurðina þannig að hún sprakk inni í herbergið og stelpan komst inn, en gat því miður ekki lokað aftur. Eitthvað var Hannes að flækjast með mér og einhver reyndi að ræna honum. Svo kom að hryllingi kvöldsins!!!
Ég af einhverjum ástæðum fór inn í lyftu með Ivönu (vinkonu minni frá fyrri ævintýrum) og missti helvítis GLÆNÝJA iPodinn minn á milli lyftunnar og gólfsins, þannig að greyið hrapaði niður einar 11 hæðir!!! Ég að sjálfsögðu spæni niður stigann, gargaði á manninn í afgreiðslunni að ég þurfti að komast niður í lyftustokkin 1, 2 og 10! Sem og ég gerði og fann podinn heilann á húfi, kveikt á honum og allt (kom seinna í ljós að hann er ónýtur). Svo fór ég og hitti liðið aftur og við skrölluðum eitthvað og við “opnuðum” aðra hurð fyrir einhvern annan.
Dagur 4: Vaknað klukkan 9, skilað herberginu og labbað til 11, náði ég í millitíðinni að fá aðsvif á McDonald´s og hrynja í gólfið, sem var frábært.
Klukkan 11 var ferðinni heitið á svartamarkaðinn í Belgrad til að eyða restinni af serbnesku dúnunum. Til að gera lnga sögu stutta þá hafði ég meðferðis 1.500dúnur og á 1,5klst náði ég að kaupa fyrir það:
Hárblásara
Vasaljós
Díóðuljós
Batterí í allt draslið
Prjónahúfu
2 saumabætur
Flugnaspaða
Og viðbjóðslegt klámmyndahulstur
Og vitiði hvað, þessar 1.500dúnur eru ekki nema 500kr svo ég gerði STÓRKAUP!
Leiðin heim var líka löng og ströng þar sem Hannes hélt uppi skemmtiatriðum með að crowdsörfa á sofandi fólki og spánverjum.
Og núna er ég að fara á deit með stelpunni sem ég “opnaði” hurðina hjá.
Nokkrar myndir eru í albúminu